خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکویان را عتاب و لطف با هم یار میبایدزبان تلخ با لبهای شکربار میباید
۲
درین بستانسرا چون سرو معشوقی و رعناییبه قامت راست ناید، شیوهٔ رفتار میباید
۳
نه آسان است جمع آوردن اسباب دلداریرخ آیینهسان و خط چون زنگار میباید
۴
ز جوش مشتری گیرد بلندی قیمت گوهرقماش ماه کنعان بر سر بازار میباید
صفحهٔ ۱ از ۳