خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه از عشق جمال حوره‌ایکو گرفت از عاشقانش دوره‌ای
۲
زندگیِ نوبه‌نو از کشتنشصحتی تازه شد از رنجوره‌ای
۳
گر گهر داری ببین حال مرادر تک دریا ز دریا دوره‌ای
۴
گفتم: ای عقلم کجایی؟ عقل گفت:«چون شدم مِی، چون کنم انگوره‌ای؟!»
صفحهٔ ۱ از ۲