خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد
۲
گرچه در آینه جوهر ننماید خود راخط بر آن صفحه رخسار تماشا دارد
۳
هر دم از شرم رخش روی دگر می سازدگل بر آن گوشه دستار تماشا دارد
۴
ماه هرچند خوش آینده نباشد در روزحسن مهتابی دلدار تماشا دارد
صفحهٔ ۱ از ۳