خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد
۲
رشته گوهر سیراب شود مژگانشهرکه خار از ره این آبله پا بردارد
۳
دل صد پاره اگر همرهی ما نکندکیست در راه طلب توشه ما بردارد؟
۴
در بیابان طلب تشنه جگر بسیارستبه که هر آبله ای آب جدا بردارد
صفحهٔ ۱ از ۲