خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد
۲
هرکه با صدق عزیمت سفری گردیده استخطر از راهنما بیش ز رهزن دارد
۳
می برد راه به سررشته مقصود کسیکه دلی تنگتر از دیده سوزن دارد
۴
صحبت سوختگان می برد از دلها زنگنظر آیینه ز گلزار به گلخن دارد
صفحهٔ ۱ از ۴