خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد
۲
خار در دیده بی پرده شبنم شکنداز حیا چهره هر گل که نقابی دارد
۳
به دل روشن اگر یار نمی پردازدحسن مستور ز آیینه حجابی دارد
۴
نتوان دید در آن روی عرقناک دلیرگل این باغ عجب تلخ گلابی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳