خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
۲
زاهد ساده دل ما چه قدر مرحوم استجنت امید ز طاعات ریایی دارد
۳
دل به خط نقل مکان کرد ازان حلقه زلفمی توان یافت که انداز رهایی دارد
۴
دل به مطلب ز نگاه غلط انداز رسیداین هدف طالعی از تیر هوایی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳