خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
۲
در زمان دل دیوانه من هر طفلیچون فلاخن به بغل سنگ نگه می دارد
۳
بلبل از سیر مقامات ندارد خبریعشق کی پرده آهنگ نگه می دارد؟
۴
چون گل از خنده پریشان شود اوراق حواسغنچه را جمع دل تنگ نگه می دارد
صفحهٔ ۱ از ۲