خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو چرا جمله نبات و شکری؟تو چرا دلبر و شیرین نظری؟
۲
تو چرا همچو گل خندانی؟تو چرا تازه چو شاخ شجری؟
۳
تو به یک خنده چرا راه زنی؟تو به یک غمزه چرا عقل بری؟
۴
تو چرا صاف چو صحن فلکی؟تو چرا چُست چو قرص قمری؟
صفحهٔ ۱ از ۳