خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
۲
هوشیاران جهان راه بیابان گیرندگر بگویم که شب آن نرگس مستانه چه کرد
۳
در و دیوار ز شوق تو ندارد آرامیارب این زلزله با کعبه و بتخانه چه کرد
۴
تو که هرگز سخن سخت ز کس نشنیدیسنگ اطفال چه دانی که به دیوانه چه کرد
صفحهٔ ۱ از ۴