خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد
۲
اختر عاشق و امید ترقی، هیهاتدانه سوخته هرگز به دمیدن نرسد
۳
بهر گلگونه ربایند ز هم حورانشکشته تیغ ترا خون به چکیدن نرسد
۴
ما قدم بر قدم جاذبه دل داریمخبر قافله ما به شنیدن نرسد
صفحهٔ ۱ از ۳