خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد
۲
گرچه دست ستم زلف درازست، خطشچون شب قدر شفیع رمضان خواهد شد
۳
خط زبان بند بتان بود، نمی دانستمکه ترا جوهر شمشیر زبان خواهد شد
۴
گرگ در پیرهن جلوه یوسف داردنوبهاری که مبدل به خزان خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۴