خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد
۲
نقش اقبال و ظفر در سپر انداختن استتا توان موم شدن سنگ نمی باید شد
۳
جامه بوقلمونی غم الوان داردهمچو طاوس به صد رنگ نمی باید شد
۴
زردرویی گل روی سبد تزویرستدر پی حیله و نیرنگ نمی باید شد
صفحهٔ ۱ از ۲