خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیخودی بال و پر روح گشودن باشدکم زنی مرتبه خویش فزودن باشد
۲
عاقل آن است که دخلش بود از خرج زیادبه که گفتار تو کمتر ز شنودن باشد
۳
خواب چشم تو ز بیداری زهاد به استطاعت ظالم خونخوار غنودن باشد
۴
شکر خاصی است در این دایره هر طایفه راشکر منعم دهن کیسه گشودن باشد
صفحهٔ ۱ از ۲