خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد
۲
دورگردی نشود مانع یکتایی دلقطره در ابر همان در دل جیحون باشد
۳
ناز گرداند ورق، حسن به انصاف آمدیارب آن خط دلاویز چه مضمون باشد
۴
گرچه دست ستم خار بلند افتاده استکوته از دامن عریانی مجنون باشد
صفحهٔ ۱ از ۳