خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده زنده دلان اشک فشان می باشدآب از قوت سرچشمه روان می باشد
۲
نیست در انجمن وصل اشارت محرمدر حرم صورت محراب نهان می باشد
۳
صیقل سینه روشن گهران گفتارستطوطی لال بر آیینه گران می باشد
۴
طفل را هر سر انگشت بود پستانیروزی بیخبران دست و دهان می باشد
صفحهٔ ۱ از ۳