خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد
۲
صحبت راست روان راست نیاید با چرختیر یک لحظه در آغوش کمان می باشد
۳
بی ندامت نبود صحبت بی حاصل خلقشمع در انجمن انگشت گزان می باشد
۴
جگر غنچه ز همصبحتی خار گداختغم به دلهای سبکروح گران می باشد
صفحهٔ ۱ از ۲