خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد
۲
هرکه اینجا شود از تیغ شهادت سیرابمنت خشک ز سرچشمه کوثر نکشد
۳
عشق سر بر خط فرمان خرد نگذاردقلم راست روان منت مسطر نکشد
۴
طاقت بی ثمری نیست سبک مغزان رابید بر خویش محال است که خنجر نکشد
صفحهٔ ۱ از ۵