خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد
۲
هرکه خواهد که گرانسنگ بود میزانشبه که امروز سر از سنگ ملامت نکشد
۳
تا ازان یار سفر کرده نگیرد خبریاشک ما پای به دامان اقامت نکشد
۴
نفس سوخته عشق ز پا ننشیندتا گلاب از گل خورشید قیامت نکشد
صفحهٔ ۱ از ۲