خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
۲
چون قلم، موی شکافان دبستان وجوداز دو عالم به سر زلف سخن ساخته اند
۳
کی به آن گلشن بیرنگ توانند رسید؟بلبلانی که به این سبز چمن ساخته اند
۴
گوشه ای گیر ازین بزم که صحبت سازانبارها از لب پیمانه سخن ساخته اند
صفحهٔ ۱ از ۲