خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۴۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
۲
نیست چون آینه حیرانی ما امروزیاز ازل دیده ما را نگران ساخته اند
۳
نکته هایی که نهان بود در آن نقطه خالمو بمو زان خط شبرنگ عیان ساخته اند
۴
چه خیال است دم تیغ بتان کند شود؟کز دل محکم خود سنگ فسان ساخته اند
صفحهٔ ۱ از ۴