خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبیآن را که ملک کردی دیگر چرا فریبی
۲
اما چو جمله عالم ملک تو است کلیبیرون ز ملکت خود دیگر که را فریبی
۳
داوود را فریبی در دام ملک و دولتو ایوب را دگرگون اندر بلا فریبی
۴
آن را به دانه بردی وین را به دام بردیآن دام دانه شد چون تو خوش لقا فریبی
صفحهٔ ۱ از ۲