خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند
۲
دردمندان که ز درد دگران داغ شونددرد خود را ز پرستار نهان می دارند
۳
صبر بر زخم زبان کن اگر از اهل دلیغنچه را در بغل خار نهان می دارند
۴
دوربینان که ز غمازی راز آگاهندراز خود از در و دیوار نهان می دارند
صفحهٔ ۱ از ۳