خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
۲
با فلک کار ندارند سبک پروازانبیضه مرغان سرایی به ته پر گیرند
۳
دامن افشان ز فلکها بگذر چون مردانکه زنان دامن خود بر سر مجمر گیرند
۴
مطلب سوختگان آینه روشن سازی استگر درین خاک سیه جای چو اخگر گیرند
صفحهٔ ۱ از ۴