خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم محال است که تدبیر دل من نکنداین نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند
۲
سرو چون قامت عاشق طلبی جلوه دهدچه کند فاخته گر طوق به گردن نکند؟
۳
ما و فرهاد به یک زخم ز عالم شده ایمخون ما خواب به افسانه دشمن نکند
۴
همه شب ناخن من با دل من در جنگ استچه کند صیقل اگر آینه روشن نکند؟
صفحهٔ ۱ از ۲