خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟گل دستار من آن سایه دیوار شود
۲
عجبی نیست که از طالع وارون اثرمموج صیقل مدد سبزه زنگار شود
۳
پای در دامن زنجیر جنون پیچیدیمچه فتاده است کسی خونی صد خار شود؟
۴
رو به زیر سر دیگر بنه این بالش نرمتکیه گاه سر منصور سر دار شود
صفحهٔ ۱ از ۲