خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود
۲
طاقت حرف سبک نیست گرانقدران راکاه، دیوار مرا شهپر پرواز شود
۳
نبود سیرت شایسته خودآرایان راکه برون ساز محال است درون ساز شود
۴
شده یک شهر به امید خرابی معمورتا که را جلوه او خانه برانداز شود
صفحهٔ ۱ از ۳