خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط ازان صفحه رخسار سخنساز شودطوطی از پرتو این آینه غماز شود
۲
در ته زلف، رخش پرده گداز نظرستآه ازان روز که این آینه پرداز شود
۳
از نظربازی بی پرده ارباب سخنچشم کم حرف تو وقت است سخنساز شود
۴
بحر کم ظرفتر از جام حباب است آنجالب میگون تو چون حوصله پرداز شود
صفحهٔ ۱ از ۲