خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشیای دوست چند جوشم گویی که چند جوشی
۲
این جان و عقل مسکین کی یابد از تو تسکینزین سان که تو نهادی قانون می فروشی
۳
سرنای جان ما را در می دمی تو دم دمنی را چه جرم باشد چون تو همی‌خروشی
۴
روپوش برنتابد گر تاب روی این استپنهان نگردد این رو گر صد هزار پوشی
صفحهٔ ۱ از ۲