خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره شوخ به یک رنگ مصور نشودعکس روی تو در آیینه مکرر نشود
۲
چهره تا از عرق شرم و حیا سیراب استحسن محتاج به پیرایه دیگر نشود
۳
اثر صحبت روشن گهران اکسیرستموم در بحر محال است که عنبر نشود
۴
هر تنک مایه که گیرد سخن از مردم یادهمچو طوطی خجل از حرف مکرر نشود
صفحهٔ ۱ از ۳