خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود
۲
نشد از خنده ظاهر دل پرخون شادانتلخی باده کم از قهقه مینا نشود
۳
نیست گنجایش اسرا حقیقت دل راگوش ماهی صدف گوهر دریا نشود
۴
نشود سنگ ره آب روان جوش حبابمانع گرمروان آبله پا نشود
صفحهٔ ۱ از ۳