خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهدبگذارید که آوازه جنت شنود
۲
روزگاری است که تصدیق نمی باید کرداگر از صبح کسی حرف صداقت شنود
۳
نیست پیش تو خبر، ورنه ز هر ذره خاکگوش معنی طلب اسرار حقیقت شنود
۴
سخت رویی که به خود راه نصیحت بسته استباش تا یک به یک از اشک ندامت شنود
صفحهٔ ۱ از ۴