خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در رنگ یار بنگر تا رنگ زندگانیبر روی تو نشیند ای ننگ زندگانی
۲
هر ذره‌ای دوان است تا زندگی بیابدتو ذره‌ای نداری آهنگ زندگانی
۳
گر ز آنک زندگانی بودی مثال سنگیخوش چشمه‌ها دویدی از سنگ زندگانی
۴
در آینه بدیدم نقش خیال فانیگفتم: «چه ای تو؟» گفتا:« من زنگ زندگانی»
صفحهٔ ۱ از ۲