خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
۲
دل بی عشق چه در سینه نگه داشته اید؟بر سرش جان بگذارید و به قصاب دهید
۳
آبرو در چمن خشک مزاجان جهانآنقدر نیست که خار مژه ای آب دهید
۴
صحبت صافدلان برق صفت در گذرستهرچه دارید به می در شب مهتاب دهید
صفحهٔ ۱ از ۲