خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید
۲
سبزه ها از جگر خاک خبرها دارندگوش چون گل به هوای خبری بگشایید
۳
موج گل از سر دیوار چمن می گذرددر قفس چند توان بود، پری بگشایید
۴
تا خزان ناخن گل را نپرانده است به چوببر دل تنگ خود از چاک دری بگشایید
صفحهٔ ۱ از ۴