خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
۲
به چشم خویش جهان را سیه کند چو عقیقز ساده لوحی خود هرکه نامجو گردد
۳
صدف عبث دهنی باز می کند به سؤالگهر چگونه برابر به آبرو گردد؟
۴
کنند بوی شناسان غلط به ناف غزالز نقش پای تو خاکی که مشکبو گردد
صفحهٔ ۱ از ۲