خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد
۲
نظر به جلوه مستانه که افکنده است؟که روزگار دماغ گذاره ای دارد
۳
ز دستگیری غمخوارگان فریب مخورکه بحر عشق غم بیکناره ای دارد
۴
اگر ز برگ خزان دیده می رود زردیشکسته رنگی ما نیز چاره ای دارد
صفحهٔ ۱ از ۳