خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد
۲
عجب که روی به آیینه بی نقاب آردچنین که حسن تو پاس حجاب می دارد
۳
ز چشم شوخ بتان مردمی مدار طمعکجا غزال حرم مشک ناب می دارد؟
۴
ترا ز کوه فتاده است سخت تر دل سنگو گرنه ناله عاشق جواب می دارد
صفحهٔ ۱ از ۴