خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
۲
ستاره های فلک را شمردن آسان استحساب داغ دل ما که می تواند کرد؟
۳
اگر نه سبحه ریگ روان به دست افتدشمار آبله پا که می تواند کرد؟
۴
خمار من لب میگون یار می شکندمرا شکفته به صهبا که می تواند کرد؟
صفحهٔ ۱ از ۳