خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
۲
در آفتاب قیامت توان به جرأت دیدنظر دلیر در آن روی ماه نتوان کرد
۳
به رشته گوهر شهوار می توان سفتنبه گریه در دل سخت تو راه نتوان کرد
۴
میسر است چو از روی یار گل چیدنستم ز دیدن گل بر نگاه نتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳