خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
۲
چه تن به مرده دلی داده ای، بر افغان زنکه آه و ناله دل مرده را برانگیزد
۳
زمین عرصه محشر گر آفتاب شودترا عجب که به این دامن تر انگیزد
۴
مباش کم ز سمندر درین جهان خنککه از بهم زدن بال، آذر انگیزد
صفحهٔ ۱ از ۴