خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
۲
درین قلمرو آفت به جز مقام رضادگر به هیچ مقامی رضا نباید شد
۳
خوش است عالم آزادگی وعریانیاسیر بند گران قبا نباید شد
۴
برید دانه زخرمن به آسیا افتادزهمراهان موافق جدا نباید شد
صفحهٔ ۱ از ۳