خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
۲
اگر بهار کند سبز تخم سوخته رامرا ستارهٔ طالع بلند خواهد شد
۳
طبیب اگر چو مسیحا بر آسمان رفته استز چاره‌جویی من دردمند خواهد شد
۴
مگر نقاب به رخسار آتشین فکنیوگرنه خردهٔ گل‌ها سپند خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۳