خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد
۲
نشاط هردو جهان بی حضور دل بادستبجاست تخت سلیمان چودل بجا باشد
۳
چونیست نشأه مستی ز پادشاهی کمبط شراب چراکمتر ازهما باشد
۴
به جرم جوهرذاتی وپاکی گوهرچوتیغ قسمت من آب ناشتا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳