خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد
۲
زبیقراری بلبل کجا خبر داردگلی که شب همه شب در کنارخود باشد
۳
زشست صاف رباید چنان ز گل شبنمکه رنگ چهره گل برقرار خود باشد
۴
شده است ساقی ما از خمار می بیتابنعوذبالله اگر در خمار خود باشد
صفحهٔ ۱ از ۴