خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد
۲
بجز دهان تو کزچهره است خندانترکه دیده غنچه که از گل شکفته ترباشد
۳
زمی فروغ لب لعل اودوبالا شدمی دو آتشه را نشأه دگر باشد
۴
به سخت رومکن اظهار تنگدستی خویشبشوی دست ز آبی که در گهرباشد
صفحهٔ ۱ از ۴