خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد
۲
شکسته پایی من برفلک گران باشدپیاده هر که رودبار کاروان باشد
۳
قدم برون منه از خودکه تیر کجرفتارهمان به است که در خانه کمان باشد
۴
درین دوهفته که گل گرم محمل آرایی استکسی چه در پی تعمیر آشیان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳