خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد
۲
زخنده گل صبح این دقیقه روشن شدکه عیش جزنفس واپسین نمی باشد
۳
درازدستی ماکردکار برما تنگوگرنه جامه بی آستین نمی باشد
۴
به هر طرف نگری دورباش برق بلاستبه گرد خرمن ما خوشه چین نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲