خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
۲
ندوختم نظر از آفتاب عارض اواگر چه خانه چشم مرا به آب رساند
۳
همان که شست ز خاط جواب نامه منهزاره نامه ننوشته را جواب رساند
۴
زهر که گرد برآورد آن سبک جولانز راه لطف به پابوس آن رکاب رساند
صفحهٔ ۱ از ۲