خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
۲
چگونه شمع تجلی ز رشک نگدازدرخ تو خانه آیینه را به آب رساند
۳
هلاک فیض سبکروحیم که از گلشنبه یک نفس سر شبنم به آفتاب رساند
۴
هزار کاسه پراز خون نوح بخت ضعیفپی گذشتن من زورق حباب رساند
صفحهٔ ۱ از ۲